Sevgili Gunluk

Dost acı söylemez
Dost asıl acıyı söyletmez
Dost a sırtını yaslamazsın
O zaten seni hep sırtında taşır
Dost sen düştüğünde yerden kaldırmaz

Çünkü DOST senin düşmene izin vermez

O kadar uzun zaman oldu ki

Anahtarım varken kapıyı çalmayalı.

Hoş geldiğim,

Ya da öyle sandığım zamanlar çok uzakta kaldı.

Ellerimi ısıtmak için eldiven kullanıyorum artık,

Omzumu sadece duvara yaslamak için kullanıyorum.

Gözlerim gerçekten toz kaçtığında yaşarıyor,

En fazla kendime surat asıyorum.

Yemek yerken yüzüme bulaşanları

Aynaya baktığımda görüyorum

YANİ BEN, ARTIK...

Hayat, sana küsmek için zamanım az kaldı,

Çünkü beni, senin kadar yalnız bırakan hiç olmamıştı.   

Ben yaşamaya çalıştıkça, sana rağmen her şeyi,

Gün saymaktan gecelerim BİTTİ...

Kadınım, zor belam,

Kaderimin kalemi, canımın nefesi.

Sevdalım, küskün akşamım.

Şiirimin dizesi, yüzümün çizgisi.

Dünümden eksik, bugünümden azım,

Kendimden uzak, ömrümden yarım.

SİYAH BİR ZAMAN ARALIĞI,

BİTECEK GİBİ GÖRÜNMÜYOR.

BEN YAKTIKÇA IŞIKLARI,

HEPSİ TEK TEK SÖNÜYOR.