Sevgili Gunluk

Kandırırsın kendini günübirlik,

Bazen belki, bir iki saat.

Gönlünden gitse ruhunda kalır,

Aklından çıksa kalbine saplanır.

Dünya derdini basarsın tuz gibi,

Görmezden geldiğin yaralarının üstüne.

Bilmek istemezsin bildiğini,

Sorular sonsuzken, cevabı bir tane.

HAYAT, BANA KARŞI SAVAŞIRKEN,

HİÇ DURMADAN ACIMASIZCA,

BENDEN ALACAĞI BİRTEK ŞEYİN BİLE OLMADIĞINI BİLSEYDİ,

ARKASINA BİLE BAKMADAN, ÖYLECE ÇEKİP GİDERDİ…

Bu nasıl bir YALNIZLIKTIR ya,

Nereye gitsem peşimden gelir.

Kimin dünyasından bir şey çaldım ki

Karşıma çıkan bana ceza verir.

Bitmez rüzgar, ordan oraya savurur, 
En ıslak yağmur üşütür iliklerime kadar.

Başladıklarım, hep başa döndüğünde,

Yorgunluk sarar bütün ruhumu. 
Çekip gidesim gelir dünyanın başka ucuna, 
Bıktığım kendimi de almadan yanıma...

Sözüm, sustu.
Şarkım, nakaratını unuttu.
Yüreğim, kalbimi terketti.
Gözlerim, uykuyu özledi.
Cevapları aramak zor geliyor.
Nasıl olsa sorular,
Hep çalışmadığım yerden çıkacak.

Sebepler bana uzak duruyor.
Ben ne kadar çırpınsamda,
HAYAT HEP, BÎLDÎĞÎNÎ YAPACAK...