Sevgili Gunluk

Can ağrısıdır hayat.

Başa gelenler,

Hesapsız yolculuklarda yakalanılan sağanak yağmurlardır.

Tanıdıktır hüzünlü sabahlar.

Karşına çıkanlar,

Her köşe başında saklanan olur olmazlardır.

Fırtınadır sözünü susturan.

Geriye kalanlar,

Sana gelmek isterken karaya vuranlardır.

 

 

Biraz güneş ol, bulutların arasından sızsan da olur,

Baktığımda göremezsem seni, yokluğunda dünya kaybolur.

Az da olsa fısılda, ben söyleyeceklerini anlarım.

Yanımda bulamadığımda, rüyalarımda ararım…

Dostun ilk aşkını bilir.

Kalbindeki kesikleri beraber sararsın.

Araba plakalarından fallar tutarsın bıkmadan usanmadan.

Aynı dertler üzer sorgusuz sualsiz.
Arkadaşı çoktur insanın.
İş arkadaşı,
Ev arkadaşı,
Yurt arkadaşı,
Yol arkadaşı,
Bunların hepsinin süresi vardır.
Mesai saati kadar, yol süresi kadar, okul yılı kadar.
Birde KALP ARKADAŞI vardır.
Bunun süresi kalbin durana yani ölene kadardır.
Buna DOST denir.
Bıraktığın yerden başlarsın geçmişi hep özleyerek.

İyi ki varsındır. İyi ki vardır.
Beraber büyüdüğün dostların vardır.
Onlar sapasağlamdır.

Karşılık hiç beklenmeyendir onlar.
Yanındadırlar, yanındasındır.
Ben bu konuda çok şanslıyım.
Mahallede büyüdüm.
Özcan Amca benim için çekti arabasını başka sokağa.

Sırf ben top oynayayım diye.
Ahmet abi gürültü sevmezken, bizi sevdiği için katlandı gece saklambaçlarına.
Abilerimiz bizim yanımızda konuştular devlet meselelerini yaşımıza aldırmadan.
Biz onların gözlerinin içine baktık su istesinler de koşup getirelim diye.
Sağ, sol bilmeden taşıdık boya tenekelerini anlamını bilmediğimiz yazıları yazarlarken.

O zamanlar sevgi vardı, saygı vardı, zenginlik vardı, yokluklara inat.

O zamanlar yağ kuyrukları vardı. Tüp gaz kuyrukları vardı.

Hele birde sıcak olsun diye iftara yakın pide kuyrukları vardı.

Ve ben büyüdüm arkadaşlarımla beraber.
VE...
Yirmi beş yıllık arkadaşlıklar dostluktan çıkıp kardeşliğin en derin köşesinde yer alır.
NİCE BİR ARADA OLMALARA...
NİCE BULUŞMALARA...
NİCE YİRMİBEŞ YILLARA...

Gideceksen çok uzağa gideceksin, 
Geri dönmeye gücün kalmayacak.

Göremeyeceksin geride bıraktıklarının gölgesini bile. 
Pişman olursan farkedilmecek yüzünden.

Tekrar yüreğinin sızlamasına cesaretin olmayacak. 
Gideceksen çok uzağa gideceksin, 
Her aklına geleni söyleyemeyecek yüzüne.

Geri dönmeye karar verirsen günün birinde

Zaten çoktan eskimiş olacaksın...

GÜCendim GÜCümün yettiği kadar,

Neye küstüm, neye darıldım kendim BİLE, BİLEmeden.

Sonra BİR ara, BİR az mutluluk SIZDI,

Fakat bu bileceğimden çok daha fazla imkanSIZDI.