Sevgili Gunluk

 

YAZAMADIĞIM KADAR YAŞADIĞIM VAR.

SÖYLEYEMEDİĞİM KADAR İÇİMDE SAKLI.

BİLEMEDİĞİM KADAR DÜŞÜNDÜĞÜM  VAR.

GİDEMEDİĞİM KADAR  HASRETİM KALDI.

 

DUYMADIĞIM BİR YERDE, KENDİM SESSİZİM,

BİLMEDİĞİM BİR BOŞLUKTA, KENDİMSİZİM.

YAZMADIĞIM BİR SATIRDA, KAYBOLMUŞ KELİMEYİM,

SUSMADIĞIM BİR ŞARKIDA, KAYGISIZ SON EZGİYİM.

SENİN BENDEN NASIL HABERİN OLACAK Kİ
GÜNDÜZ GÖLGELERE, GECE KARANLIĞA SAKLANIRIM
SEN BENİ BİRDAHA NASIL BULACAKSIN Kİ
SONSUZ ÖNCELERE,OLMAZ ÇARELERE KATLANIRIM...

 

GÜNEŞİ AÇIK UNUTTUM ODAMDA,

ZAMANINDAN ÖNCE TÜKENDİ.

GÖLGEMİ UNUTTUM SOKAKTA,

HERKESTEN ÖNCE TERKETTİ.

AKLIMI KARARTIM ZİNDAN ARALIĞINDA,

SESİM, YANKISINA YENİK DÜŞTÜ.

KAPIMI KAPATTIM AKŞAM AYDINLIĞINDA,

İÇİMİ ACITAN, RÜYADAN ÖTE BİR DÜŞTÜ.

 

ÖNCE KIRILDI, SONRA PARÇALARI KAYBOLDU,

ARTAKALANINADA TOZ TOPRAK DOLDU.

FIRTINADA KALDI, KENDİ KENDİNİ SAVURDU,

EN UZAK KIYIDA, KAYALIKLARA  OTURDU.

YORULDU, ATEŞİ GÖZLERİNİ KAVURDU,

HAYATINI BİLMEZ, GÖRMEZ, SÖYLEMEZ OLDU.