Sevgili Gunluk

Sana koşmaktan yorulduğumun,
Çok geç farkında olursun.
Öyle giderimki birgün,
Fotoğraflarda bile yüzümü unutursun...

Benim canımı acıtmak çok kolay,

İyileşmeyen, açık yaralarım var.
Sessizlik, sensizlik bırakmazken peşimi,

Söz geçiremez kendim,kendime.
Bulmaya çalırken gerçek, gerçeği

Cevapsız sorular var heryerde.

Bazı insanların düşleri ağırdır
Zamanında vazgeçmezse kalbi ağrır
Bazı insanlar düşü gerçek sanır

Uyanmazsa çok geç kalır

Bütün dünya buz tutsa,
Gözlerinin ışığında ısınırım.
Fırtınada sel olsa,
Birtek sana kapılırım.

Tek başıma çözememki bu kadar düğümü,
Kör olmasalardı belki başarabilirdim.
Her seferinde dönüp yeniden denesemde
Olamaz varken herşeyde,
Ancak bu kadar başedebilirim...