Sevgili Gunluk

Buğulu cam gibi yarın ve sonrası.

Gözümün gördüğünden çok ,

Aklımın yitirdikleri yansıyor baktıkça hayata...

EY UMUT,
Senden vazgeçmemem gerekiyormuş.
O zaman arada bir uğrada unutmayayım yüzünü.
Kulağıma fısıldadığın her şeye inanmalıymışım.
Bazen doğru söylemiş olda,sana inanmadım diye utanayım kendimden.
Ben sana güvenip ertesi güne uyanmalıymışım.
Bir gün de güneşten önce gelde,ışığında ısınmaya bahanem olsun
EY UMUT,
SEN DE BAŞKA BAŞKA GÖRÜNMEKİ BANA,

BENDE HER BAKIŞIMDA

TEKRAR TEKRAR KAPILMAYAYIM SANA……

Yatağını bulan su gibidir, damarlarımızda akan yalnızlık.
Karar verdiyse eğer, nereden geçeceğine,
Önüne çıkan bütün avuntuları yıkar, bir daha bulamayacağını bile bile.
YALNIZLIĞIN EN ACIMASIZI İSE,

ALIŞKANLIK HALİNE GELENİDİR…